21 Aralık 2012 Cuma

MAYALARI TEBRİK EDERİM..ÇÜNKÜ......

ŞİRİNCE'DE KIYAMETT


























Dünya uğraşsa didinse,özel tur düzenlese , ben bencilim diyen 70 bin kişiyi bir araya getiremezdi..Ben ölmeyeyim de kalanlara ne olursa olsun diyerek bunu nasıl açık açık ortaya koydular..Bu 70 bin kişi içinde Afrikayı, Suriye kamplarını gezen Angelina Jolie  yardım meleği(!) ,papatya Semra Özal’a kadar kimler yok ki! Parası olan yaşar mantığıyla bir bencillik organizasyonuna imza atam mayaları aslında tebrik etmek lazım..Bu olay Titanic gemisi batarken filikalara insan yerine bavullarını yükleyen zenginleri anımsattı. Ama batan gemiyi ilk önce fareler terk eder..İşte fareli bir köy,buyursunlar kavalcıyı da kendi aralarında belirlesinler..Menekşe Utlu..


8 Aralık 2012 Cumartesi

İKİ YÜZLÜ SİYASET..



KILIÇDAROĞLUNUN İKİ YÜZLÜ SİYASETİ..

Enerji ve  Tabii Kaynaklar Bakanımız Taner Yıldız Irak ‘ta görüşmeler yapmak için yola çıktı. Önceden belirlenmiş bir program olmasına rağmen uçak havadayken hava sahası kapatılıyor ve bakan geri döndürülüyor. Türkiye Cumhuriyeti tarihinde böyle bir saygısızlık yaşanmasını bir yana bırakın, devlet adamlarımız el-pençe divan karşılanırken böyle bir durum onur kırıcıdır ve hesabı sorulmalıdır. Gelin görün ki, ana muhalefet Başkanı Kılıçdaroğlu, kendi kalitesiz siyaset anlayışına bunu da alet edip kendisine Irak’tan yapılan daveti kabul etmiş, yolculuk hazırlıklarına bile başlamıştır. Dış ilişkilerde aynı ülke vatandaşları siyaset yapmaz, ülkesinin birlik ve beraberliğini koruyucu bir tutum alır. Siyaseti kendi meclisinizde yaparsınız. Türkiye Cumhuriyetine yapılan bu saygısızlığı kendisine hediye kabul eden Kılıçdaroğlu vatan,bayrak,şehit kelimelerini ağzına almamalı, o meclise girmemelidir yüzü varsa.. Şehitlerden tutun her olayı siyasetine malzeme yapan ana muhalefet başkanı gerçek yüzünü artık gösterdi. Kimin uşağı, neye hizmet ettiği artık ortada.. Bir vatandaş olarak esefle kınıyorum..MENEKŞE UTLU

22 Ekim 2011 Cumartesi

KADIN HÜKÜMETİ..

KADIN HÜKÜMETİ :)

Her seçim öncesi konuşulur.Hangi parti kaç bayan milletvekili çıkaracak diye.. Aslında kadınlar hükümet işlerine o kadar talimliler ki kendi sosyal hayatları içerisinde. Sanki genlerinde var bu hatta 23 çift kromozomunda 23 bakanlıkla gelmiş dünyaya kadın..
Ev içinde bir düşünün: Erkek eş maaşını alır eve getirir, faturalar,kira,elektrik su ,doğalgaz derken paranın yarıdan çoğu gitmiştir bile..ayın sonunu, elinde kalanla borçsuz olarak kapatmak kadının işidir.. Alın size maliye bakanı..
Gece ateşlenen çocuğa ilk yardım yine anneden gelir,başı ağrıyan babaya ilaç,düşen çocuğa pansuman..işte sağlık bakanı kadınımız..
Evde kavga eden çocukları ayırmak,onların diğer sorunlarıyla ilgilenmek,baba ve çocuklar arasında iletişimi sağlamak..İç işleri bakanı olmakta kadının ev hükümetinin koltuklarından biri..
Akrabalarla arada bağların kopmaması için rutin ziyaretler ayarlamak,evlenene,bebeği olana,cenazeye hastaya gidecek hediyeyi planlayıp hazırlayan Dış işleri bakanımızda aynı kadın :)
Eğitimden sorumlu,Sosyal işlerle ilgilenen,saksıda nane maydanoz yetiştirip tarım ve köy işlerine de el atan yine aynı kadın işte.
Arada bir ev hakkında kanun hükmünde kararnameler hazırlayıp babaya (ev cumhuriyeti başkanı) sunan,2 kez veto edildikten sonra sözünü kabul ettiren..tahmin ettiniz..Hala aynı kadını anlatıyorum.
Daha çok şey geliyor aklıma yazmak için ama erkek tepkilerinden korkuyorum açıkçası ..Ama görünen köy klavuz istemiyor işte. Kadın Hükümetin ta kendisi bana göre. Daha fazla koltuğu hak etmedikmi mecliste acaba :)(naçizane)
M.Utlu

14 Temmuz 2011 Perşembe

TELEKOMİNİKE EDEMEDİKLERİMİZDEN MİSİNİZ???

Resim yazısı ekle

_ Aradım seni yoktun?
_ A.. Evet öğleden sonra Cerenle çıktık, alışveriş yaptık. Cepten arasaydın ya.
_ Şarjım bitmişti,numaranı da ezberleyemedim ben de mail attım. Açmadın mı mailini?
_!...( Hale bak..yanımdaki koltukta otururken konuşamıyoruz, bir eksiğimiz mailleşmekti..)
_ Bir film seçip izlesek mi?
_ Yok Erman hoca son maçları yorumluyor, kaçırmayayım.
_ İyi peki, ben de dergileri karıştırayım.
A.. dergi dedimde Cerenle süper bir gün geçirdik, alış veriş yaptık...
_ Ha, İsmailler mi geleceklermiş, buyursunlar..
_ Ne İsmail'i !! Ceren diyorum yaa.. Ortak harf bile yok İsmail'e nasıl bağladın ??!!!
_ Hay allah, pardon Erman hoca Fenerli İsmailin golünü anlatıyordu da..
_ Poffff !!!!!

Gelişen teknolojinin, bütün nimetlerini kullanarak iletişim kuramamak bir yana da, Adem ile Havva'dan bu yana kullanılan en etkili iletişim yolu olan konuşmayı bile beceremiyoruz..

Büyüklerin anlattıkları '' ben nasıl evlendim '' anılarını dinlerken çoğu kez hayrete düşeriz:
'' Bizim beyle ben'' , hiç konuşmadan, birbirimizi görmeden evlendikti.. Şükürler olsun kırk yıldır.. (kulak tutularak dudak büzülür, en yakın tahtaya işaret parmağıyla vurulur).
Muhtemelen, eşler birbirlerinin en sevdiği yemekleri ilk çocuktan sonra, en sevdiği renkleri ikinciden, ayakkabı numarasını da ortalama beşinci çocuktan sonra öğrenirler. Ama kırkıncı yıl için söylenen söz bellidir: Şükürler olsun !!''

Benim annemle babamın iletişimi biraz daha farklıydı. Babam demiryollarında makinist olduğu için oturduğumuz evler, tren yoluna yakın, treni görecek mesafede olmasa da sesini duyabileceğimiz uzaklıkta olurdu. Annem babamın işten geleceği saati yaklaşık olarak bilirdi. Ama son hazırlık için işaret beklerdi. İşaret derken, cep mesajı falan değil. Zaten yaklaşık otuz yıl öncesinden bahsediyorum. Babam günün her saatinde gelebilirdi. Sürdüğü trenin tarifesini annem ezberlemişti artık. Bu gün Denizli' ye gitmişse, yarın öğle saatlerinde dönerdi eve. İşte buna benzer ''makinist eşi '' vazifeleri vardı annemin. Tren düdüğünü çalıp istasyona girdiğinde annem dikkat kesilirdi. Çünkü az önce bahsettiğim işaret zamanı gelrdi artık. İki uzun düdük '' çok açım, sofra hazır olsun'' düdüğü, iki kısa, bir uzun düdük '' karnım tok, çay hazır olsun''ve bunalara benzer bir sürü mesaj içerirdi trenin düdüğü.
Annem dikkatle dinler, mesajda istenen neyse hazırlığını yapar, sonra en yeni elbisesini giyer, en sonunda da ' Almanyalılar' dan aldığıkırmızı rujunu ( annemin ilk ve tek ruju buydu zaten ) sürüp, kendine çeki düzen verdikten sonra , pencereden babamın gelişini beklerdi..
Stresli, yorucu bir işi vardı babamın.Yoldan geldiğinde, üzgün mü, neşeli mi, sinirli mi yoksa sakin mi geleceği, o gün yaşadığı 'hadise'lere göre belli olurdu.( Babam o gün olan şeylerden bahsederken hadise kelimesini kullanırdı hep.)Babamın bu halini hanım hanımcık kedimiz Minnoş bile çözmüştü artık. Babamın yüz ifadesine göre, ya yatar yuvarlanır, ya da en yakın koltuğun altına saklanırdı.
Başından beri anlattığım ya da anlatmaya çalıştığım iletişim mevzuunu çoktan çözmüştü Minnoş.
Minnoş'un kendi cinsleriyle iletişim tekniklerini burada anlatmayayım.(sansür) :)
Günümüze tekrar geri dönersek, benim yaşlarımdaki biri için teknoloji altın çağını yaşıyor geçmişe nispeten. Ve teknolojinin en büyük amacı İLETİŞİM. En azından iletişime yardımcı olmak. Ama bir yandan da insanları koparıyor birbirinden , uzaklaştırıyor. Aile gezmesinde bile, reyting rekorları kıran dizinin sahnelerini kaçırmamak için hasbihal etmez olduk.Birbirimizi anlamaz , dinlemez, konuşmaz olduk. Mektuplaşmıyoruz bile. Asker mektuplarıda şarkılarda türkülerde kaldı böylece..
Hasıl-ı kelam ben diyorum ki ;Artık birbirimize biraz zaman ayırma vakti gelmedi mi??(naçizane..)

Menekşe..

13 Temmuz 2011 Çarşamba

İSTASYON

İstasyon..Hayatı bir yerde bırakıp,başka bir kapıdan aralamak isteyenlerin seçeneklerinden biri..
Bazen bir asker,bazen terkeden sevgili..İstasyon bana hep gidenleri çağrıştırır.'Gidiyorum' düdüğünün ardından el sallayanlar, el sallayanların içinde Taner Şener, 'elimde kaldı yazık..çiçeklerimle mendil... O daha nakarata gelmeden ,giden neden gittiğini bile unutmuş , yeni hayatının girizgâhını yazmakta gözleri kapalı.
Gitmek güzeldir bazen. Ya da giden olmak. Ardında birilerini bırakmak. Belki acıtmak üç beş kişinin canını, belki özlemek..Belki özlenmek.. Ama giden olmak , kalan olmaktan yeğdir.
Giden,kendine boş bir kompartıman bulur, pencere kenarında yerini alır, pencereden de trenin gittiği yöne, hep ileriye bakar. Kendisini nelerin beklediğini belirten tabelalar bulmak mıdır umudu, yoksa onu güzel şeylerin beklediğini gösteren işaretler mi bilinmez..
Geriye dönüp bakmaz, bakarsa bilir bir sonraki istasyonda inip geri döneceğini.
Kompartıman dolmaya başlar. Hayatınızdan bütün gidenler bir arada, hep birlikte gitmektedir sizden. Sözleşmişçesine..Birbirlerini tanımazlar belki, isimlerini hiç bilmezler. Tek ortak paydaları, sizden gitmiş olmalarıdır. Hepsinin haklı sebebide vardır giderken kendilerince.
Yarı yılın ortasında emekliliğini isteyen öğretmeniniz, başka bir şehre taşınan mahalle arkadaşınız, tayini çıkan dayınız, 'başka birine aşık oldum, beni affet' diyen eski sevgiliniz, hakimin 'şu sayılı kanunun bu sayılı fıkrası uyarınca boşanmalarına... ' diye hüküm verdiği eski eşiniz, !bu kızı seviyorum,ve onunla evleneceğim' diye kapıyı çarpıp çıkan oğlunuz..Hepsi bu kompartımanda.
Herşeye , herkese öyle kırgınsızındır ki..kırgınsınızdır işte,yapacak birşey söylenecek söz kalmamıştır ...derken..
Öğretmeniniz yol kenarındaki tabelada gözleri mıhlanmış, sizden gidişini hatırlar.Onun tabelasıdır gördüğü.. 'Emekli oldunuz,beni bıraktınız.ama okudum ,yılmadım.Bende sizin kadar hayatı yüklendim şimdi. Ben de öğretiyorum ama hep bana bıraktığınız terkedilmişlikle yoluma devam ediyorum'.. Donuk gözlerle geldiği yöne bakar yolcu.. Zaman geçmiş yapılacak pek bir şey kalmamıştır.
Mahalle arkadaşınızın tabelası görünür fosforlu bir levhada. 'Gittin . Kızamıyorum, elinden bir şey gelmezdi. Ama bana yazabilir, benden kopmayabilirdin' .
En suçlu gibi görünen vefasız aşığın tabelası, en şefkatlisidir. 'Aşıktın. İkimizde bir şey yapamazdık.. '.Yutkunur, başını öne eğer giden eski sevgili.
Hakim kararıyla kalbinizden taşınan eski eşiniz için bir çok tabela vardır. Ona söylemek istediğiniz, ama hep sustugunuz her şey.. O , büyük harflerle yazılmış olanı okur sadece ..'yapabilirdik'.
Oğlunuz, sevdiği kızın elini sıkıca kavramış, 'birinin sahibi olmak' gibi gördüğü bu hali terketmek istemez, tabelasını okumadan çevirir başını..Okumadığını görünce sevinirsiniz, ya ona ne kadar kırgın olduğumu anlasaydı..
Yolcular yine gözlerini ileriye dikerler. Sonraki istasyonlara.. Çünkü onlar gidenlerdir. Yine de mutludurlar. Giden olmak güzeldir..

12 Temmuz 2011 Salı

UZUN BİR GECENİN ARDINDAN.......

İLK DEFA…
Uzun,çok uzun bir uykudan uyandım.
Düşler gürdüm.
Düşlerden geçtim,düşlerde dolaştım.
Kendi düşümü aradım
Çok uzun bir uykudan açtım gözlerimi.
Bir dünya buldum
Denizi, göğü maviymiş gerçekten
Çiçekler renk renkmiş..
Gece yıldızların aksini de gördüm denizde
Karanlığa inat dans edişlerini keşfettim
İlk defa..
İki yıldızın birbirine özlemini,
Bir araya gelemeyip
Ağlayışlarını hissettim yüreğimin ta derininde..
İki yıldız,iki can,iki dost
İki sevgili..
İsimleri her neyse..
………..
İki yürek oturmuş sahilde onlara bakıp dileklerini tutuyorlar
O zavallı yıldızlar ki kendi dileklerini gerçekleştiremiyorlar
O zavallı yıldızlar ki
Ancak kıyamette kavuşacaklar
Evrenin bittiği an onların vuslatı olacak
Menekşe..

8 Temmuz 2011 Cuma

SEN..

Ben karabasanlardan uzak kalmak ,
seni daha çok hissedip düşünmek için
uyumuyorum.
Gözlerimi göğe dikip seni arıyorum.
Üzerime seni giydim.
Gülüşün yüzümde ,bakışın ufkumda..
Yüzünün deltasında ben akıyorum şimdi.
Ellerinde avuçlarımda..
Sıcacık yumuşak eller.
Ya kalbin nerede??
Kırlangıçlar sözlerini tutmadılar mı?
Göç zamanı geldiğinde dilimin söyleyemediklerini
Kanatlarının altında getireceklerdi yer gök bilmeden..
Senin göğüne kırlangıçlar uğramaz mı ?
Gönlüm dut yaprağı gibi titremekte..
Düşünde kimi seversin?
Beni görmeyi diler misin açtığında ellerini hüdaya.?
Ben uyumadım işte..
Bilsem ki geleceksin düşüme,
Hesap gününe kadar açmam gözlerimi …
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...